آشنایی با زبان نشانه گذاری XML

0-111

Xml  مخفف Extensible Markup Language  ، زبانیست که برای محیط وب طراحی شده است .  طراحان XML آن را با مفاهیم HTML کامل نموده اند . XML هیچ تگی ندارد و شما می توانید با توجه به نیاز خود بر اساس قوانین موجود تگ مورد نیاز خود را تعریف نمایید . در واقع XML یه ابر زبان است که شما را قادر می سازد آنچه نیاز دارید را تعریف کنید .

نکته بسیار مهم که باید متذکر شد این است که XML برای محتواست نه برای نمایش . تگ هایی که تعریف می کنید برای سازماندهی داده های شما استفاده می شود نه برای نمایش آن ها ، در واقع با تعریف تگ های مفهومی می توانید اطلاعاتی را به سند خود اضافه نمایید ؛ دقیقا بر خلاف  HTML که برای نمایش داده ها به کار می رود .

به عنوان مثال اگر بخواهید یک کتاب را معرفی کنید ، در HTML نام نویسنده را  bold می کنید تا مشخص شود اما باز باید به دنبال نام نویسنده بگردید . اما در XML  شما می توانید یک تگ برای XMl تعریف کنید :

0-108

با این حال XML جانشینی برای HTML نخواهد بود . XML برای توصیف ، ذخیره و ارسال داده هاست اما HTML برای نمایش آن هاست.

برخی از ویژگی های XML

–         XML مستقل و توسعه پذیر است . شما در xml خودتان تگ ها را تعریف می کنید ، و تگ ها از پیش تعریف شده نیست .

–         XML برای مبادله داده استفاده می شود . از آنجایی که Xml به صورت متنی می باشد و از سخت افزار و نرم افزار جدا است برای انتقال داده بین سیستم های ناسازگار می تواند استفاده شود .

–          با ساختار ساده ای که XML دارد داده می تواند در کاربردهای زیادی مورد استفاده قرار گیرد.

–         XML برای ایجاد زبان جدید می تواند مورد استفاده قرار بگیرد .  Xml می تواند برای طراحی زبان  Wireless Markup Language برای برنامه نویسی تلفن همراه نیز مورد استفاده قرار گیرد .

ترکیب قوانین XML

0-110

 اولین خط در این سند ، اعلان XML است که شامل نسخه XML و نوع کد کاراکترها می باشد .

خط <note> عنصر ریشه ی سند را مشخص می کند . در واقع عنصر ریشه ، نشان دهنده ی موضوع سند و محتویات آن می باشد . این عنصر شامل یک تگ پایانی هم می باشد که انتهای سند را مشخص می کند . در واقع اگر بعد از تگ بسته شده ی </note> محتوایی نوشته شود در سند محسوب نمی شود .

تگ های درونی نیز کاملا مشخص و آشکار است که به چه منظور استفاده شده اند . به ترتیب :

تگ <to> نشان دهنده اطلاعات گیرنده ی نامه

تگ  <from> نشان دهنده اطلاعات ارسال کننده نامه

تگ <heading> برای نشان دادن عنوان نامه

تگ <body> برای نشان دادن محتوای نامه بکار می رود .

فراموش نکنید که تمامی تگ های موجود در xml یک تگ پایانی دارند . اعلان XML در خط اول یک عنصر به حساب نمی آید پس شامل تگ پایانی نمی شود .

نکته قابل توجه دیگر این است که برای حفظ آرایش عناصر و قوانین xml تمامی عناصر را به حروف کوچک بنویسید .

 

منبع: مدرسه مجازی ایرانیان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *